مثلا من آدم سلیطه ای هستم.نه که بیخود گیر بدم ها ( خب باشه بعضی وقت ها حالا )  ولی خب نمی ذارم یه جورایی بهم ظلم کنن. یا چیزی که دوست دارم و بهم ندن.بعد لجم می گیره از اینکه بعضی آدم ها اینجوری نیستن.اجازه می دن  مامان باباشون یا حتی پارتنرشون افسار زندگیشون رو بگیرن دستشون و اینا رو دنبال خودشون بکشونن. 

نه . من از وقتی عقلم رسید داد زدم و دعوا کردم که الان راحت باشم تو خونه.و حتی تو رابطه هم هی غر زدم تا چیزا درست بشه ( و نه لزوما چیزی بشه که من می خوام هاا ) 

ولی خب ناراحت می شم یه سری آدم ها رو می بینم که هیچی نمی گن و می گن"درست میشه خودش "یا "ما این مدلییم" و ...

از این تریبون اعلام می کنم که نخیر

این مدلی بودن ، مدل آدم های ترسو هستش

بگین ما ترسوئیم ، آدم راحت تر می فهمه چه جوری برخورد کنه باهاتون

/ 1 نظر / 3 بازدید

نمی‌تونم رابطه سالم و بدون اشکالی رو تصور کنم که هر دو طرف اینگونه راجع به طرف مقابل فکر کنند. رابطه سالم معامله نیست که کسی بخواد توش ضرر کنه یا کس دیگه بخواد حق دیگری رو بخوره، رابطه سالم هر دو طرف سود دارن و حق یک مفهوم مشترکه کهبرای اون تعریف می‌شه و یک کل واحد رو تشکیل می‌ده. اگر بخوای با مصداق خودم که اتفاقا ذهن تو رو مشغول کرده تو این زمینه باهات بحث می‌کنم