. : اوهام : .

در دفترم نوشتم هنوز ماسه ام. ماسه ام و دلم میلرزد و می ریزم. و تو ،‌هر چقدر هم که دقیق باشی. هر چقدر هم که دنبالم بگردی نمی توانی تکه تکه هایم را در باد پیدا کنی. نوشتم و پشت تک تک خنده هایم پنهان شدم.پنهان می شوم. و می دانم که تو خیلی دیر طعم این ماسه بودن ام را خواهی چشید.

و بر خلاف این گوشه نمی خواهم بعدترش هرگز دست به بودن بزنم.

-- شیرین --
- ۱۱:۱٤ ‎ب.ظ , ٢۸ امرداد ۱۳۸٩ : نظرات () -